Matula


Mateczka młodych kotów.
Niezwykle skromna i cicha koteczka. Matka Polka.
Nigdy nie je pierwsza. Przywołuje mruczeniem maluchy,
czeka aż się najedzą i dopiero potem sama je.
Nawet teraz kiedy jej dzieci są duże, je ostatnia.
Ustępuje również innym kotom, z wyjątkiem sytuacji
kiedy chroniła maluchy. Sprawia wrażenie jakby jej nie było.
Dość drobna figurka wskazuje na wcześniejsze życie
w niedostatku i chyba liczne ciąże. Obecnie wysterylizowana.
Jej może mało zjawiskową urodę, z nawiązką rekompensuje
anielski charakter. Ponieważ poznała życie poza mieszkaniem,
dobrze przyjmie miejsce w domu z ogrodem.
W mieszkaniu też bezproblemowa.
Nie próbuje się wydostawać na zewnątrz i najczęściej śpi cichutko w kątku.
Po przełamaniu swojej nieśmiałości w miarę dobrze znosi głaskanie.
Nie przepada za noszeniem na rękach, ale ewentualne próby
stara się pokornie znieść. Potrzebuje delikatnego i spokojnego podejścia.  



Matula

Matula